Tu nie ma co opowiada膰, tu niewiele by艂o wyst臋powania, w zasadzie nic si臋 nie dzialo. Czy jednak kto艣 by艂 rozczarowany, 偶e tu przyszed艂... nie s膮dz臋. Ca艂o艣膰 polega艂a na ci膮gu drobnych zdarze艅 w interakcji z widowni膮. Drobnych prowokacji, 偶arcik贸w. Na tym, 偶e ci膮gle trzeba by艂o by膰 skupionym, bo w ka偶dej chwili mog艂e艣 sta膰 si臋 centrum uwagi widz贸w. To te偶 by艂 najmniejszy teatr jaki kiedykolwiek wyst膮pi艂 w ramach festiwalu Sztuka Ulicy - 1 osobowy. Chyba ju偶 mniej si臋 nie da...cho膰 kto wie...
Ustalanie wielko艣ci sceny.
Zdj臋cie rodzinne, tyle, 偶e "rodzina" zestawiona z przypadkowych ludzi, po偶yczanych dzieci i psa.
Takie s膮 po偶ytki wyj艣cia z domu. poszed艂em ogl膮da膰 teatry natkn膮艂em si臋 na wyst臋pu grupy b臋bniarzy. I nie spos贸b by艂o nie podda膰 si臋 urokowi tych wyst臋p贸w. P贸艂膮czenie orginalnych stroj贸w, perfekcji gry na b臋bnach i ruchu tanecznego.
Poni偶sze zdjj臋cia zosta艂y wokorzystane na oficjalnej stronie teatru www.teatroduemondi.it
W艣r贸d publiczno艣ci pojawi艂a si臋 nagle jaka艣 posta膰 i rozpocze艂o si臋 przedstawienie. Temat stary jak 艣wiat - mi艂o艣膰, zakochanie i jej zmiany w czasie. Ca艂o艣膰 by艂a pi臋knie za艣piewana... wiadomo W艂osi. Mia艂o to przedstawienie w sobie du偶o lekko艣ci i wdzi臋ku. Przyjemnie by艂o te偶 na to patrze膰 w scenerii Rynku Nowego Miasta, gdzie architektura zgrabnie wpisa艂a si臋 w dekoracje.
Z przyjemno艣ci膮 podziwia艂em ogromny potencja艂 tkwi膮cy w tym teatrze. Mam nadzieje, 偶e arty艣ci r贸wnie偶 skorzystajli z mo偶liwosci konfrontacji swoich wyst臋p贸w z innymi teatrami. B臋d臋 czeka艂 na ich pojawienie si臋 w kolejnych edycjach festiwalu Sztuka Ulicy. My艣l臋, 偶e w nast臋pnych przedstawieniach tu pokazane scenki, znajd膮 wsp贸lny w膮tek, a przedstawienie zamiast wydzielonego placyku - sceny, mo偶e odbywa膰 si臋 w艣r贸d ludzi na ulicy w wi臋kszej z publiczno艣cia interakcji.
Popisy akrobat贸w przeplecione starannie wkomonowanymi 偶arcikami. Rodzina Rodrigez to talenty akrobatyczne, ale i r贸偶norakie emocje tkwi膮ce w tej scenicznej rodzinie.
Teatr Biuro podr贸偶y, to ju偶 marka. Maj膮cy za sob膮 wiele wspania艂ych inscenizacji. Tak by艂o i tym razem, wszystko starannie przemy艣lane i zrealizowane. Nawet niedo艣wietlenie sceny, cho膰 utudnia艂o robienie zdj臋膰, by艂o jednak zasadne dla zamys艂u inscenizacyjnego. Mniej mi si臋 podoba艂 temat. Wieszczenie nadej艣cia 艣wiata Orwellowskiego, gdy on ju偶 jest, nie za specjalnie mnie wci膮gne艂o.
Obejrzenie tego przedstawienia, by艂o du偶膮 przyjemno艣ci膮. To przedstawienie w mojej ocenie by艂o ozdob膮 Sztuki Ulicy w Warszawie. Podziwia艂em jak 艂adnie znajduje r贸wnowag臋 mi臋dzy u偶ytymi 艣rodkami a si艂膮 wyrazu, mi臋dzy symbolik膮 a jasno艣ci膮 przekazu. Podziwia艂em stroje, bardzo proste, ale na pewno nie prymitywne. Teatr ten nie po raz pierwszy go艣ci艂 w Warszawie, a ja b臋de czeka艂 na ich kolejne przedstawienia pe艂en zaciekawienia.
Bo czym jest przej艣cie? to tylko niewielki fragment podr贸偶y, ale tu si臋 tyle wydarzy艂o. I to wydarza nam si臋 na codzie艅. Nasze najbanalniejsze prze偶ycia i najwi臋ksze strachy. Zwi膮zek z innymi lud藕mi i brak takiego zwi膮zku.
To najbardziej wystawne przedstawienie. Du偶o aktor贸w, du偶o rekwizyt贸w, ogromne zaplecze. Imponuj膮ce ilo艣ci 艣wiate艂. Ca艂o艣膰 wi臋c wysz艂a niezwykle efektownie. Cz臋ste i dynamiczne zmiany ogromnej sceny robi艂y wra偶enie. Dobrze te偶, 偶e dopisali ludzie i by艂a to r贸wnie偶 najwi臋ksza widownia festiwalu Sztuka Ulicy Warszawa 2008.
Teatry to co艣 co mnie poci膮ga, i wiele razy go艣ci艂em na Sztuce Ulicy w Warszawie
zobacz inne zdj臋cia z pokaz贸w teatralnych
Copyright © 2006-2008 tworze.com strona zmieniona: 31 lipiec 2008